نقد: فيگارو، فرانسه 22 مه 2000 سميرا مخملباف : پايان آموزش او جوان و با استعداد است. سميرا 20 ساله، با سيب همه را متوجه خود كرد و براي او آينده درخشان پيش بيني شد. دومين فيلم بلندش، تخته سياه تاييدي است بر قريحه، استعداد و ذوق وي. در تخته سياه بين واقعيت و رويا بده بستان دائمي برقرار است. قاچاق كالا، آوارگي كودكان و تلاش آنان براي زندگي همه واقعي است. سميرا مي گويد:" به واسطه عشقي كه به پدرم دارم، عاشق سينما شدم. در 8 سالگي در بايسيكل ران بازي كردم. دلم نمي خواست بازيگر شوم اما بازيگري بهترين تمهيد بود. براي اين كه به مدرسه نروم." سميرا مي گويد:" سرزندگي و شادابي اش ناشي از ميل او به زيستن و سيراب كردن روحش از تجارب جديدي است كه براي غنا بخشيدن به فيلم هاي آينده اش لازم است."